ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ:- ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਾਂਝ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ‘ਸਰਗੀ’ (Sargi) ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਸਾਸ ਅਤੇ ਬਹੂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਗੂੜ੍ਹੇ ਪਿਆਰ, ਆਪਸੀ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਦੀ ਅਮਰ ਛਾਪ ਹੈ।
ਸਰਗੀ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਹੱਤਵ:
-
ਸਾਸ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਦ: ਸਰਗੀ ਵਿੱਚ ਸਾਸ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਬਹੂ ਲਈ ਫਲ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਸੁੱਕੇ ਮੇਵੇ (Dry Fruits) ਅਤੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੂ ਦੇ ਸੁਹਾਗ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
-
ਦਿਨ ਭਰ ਦਾ ਸਹਾਰਾ: ਦਿਨ ਭਰ ਨਿਰਜਲਾ (ਬਿਨਾਂ ਪਾਣੀ) ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸਰਗੀ ਬਹੂ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਹੌਸਲਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
-
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਠਾਸ: ਸਰਗੀ ਦੀ ਇਹ ਰਸਮ ਸਾਸ ਅਤੇ ਬਹੂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਮਤਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰਵਾਇਤ ਸਾਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਤਿਉਹਾਰ ਕੇਵਲ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
